vrijdag 15 juli 2011

De Steeg....




Ik had de eer om samen met jou op skivakantie te zijn, je animeerde daar groot en klein. 
Je viel me op, je lange haren wapperend in de wind, dansend op je ski's, vrolijk als een kind.
Deelnemen aan alle animatie was op zich geen doel, maar geen minuut kon je blijven zitten op je stoel.
Onweerstaanbaar was je als mens, groot en klein, dik en dun, iedereen vond jou gezelschap even fijn.
Mensen maken zich boeiend door wie ze zijn, een grap, een vriendelijke wenk, dat was voor ons jouw geschenk.
Heel bescheiden vertelde je op onze vraag een beetje over je job, die passie, die drive, gewoon als mens, dat was top.
Eén week heb ik van je gezelschap mogen genieten, verdorie Steeg, nooit had ik gedacht dat dit voorval mij zo zou verdrieten.
Je keuze is een teken aan de wand, verdorie mensen koester elkaar, geef  hoe moeilijk ook, steeds terug een open hand.
Een week, na al die jaren, zit je nog steeds in mijn hart, gewoon door wie je was, meer hoef ik hier niet te verklaren.
Waar je ook bent, wat je nu ook doet, met veel respect en toch wat vreugde zeg ik je, "Steeg" nogmaals gegroet! 


Geen opmerkingen: