Guido en Mien, fijne waarden brachten jullie samen, hartjes die sneller bonkten, misschien juist dat ene woord, die ene streel al dan niet met een krop in de keel, een vertederende blik, misschien wel gepaard met een onbedaarlijke hik.
Geluk kan je niet kopen, geluk kan je niet vinden al heb je ontelbare vrienden, het zal je wel ontmoeten en je onvoorwaardelijk toelachen en groeten.
Samen stappen naar de einder, dicht bij de regenboog, jullie pot met goud is dat je zielsveel van elkaar houdt, mooier kan het niet zijn, zo rein en zo fijn samen zingend over straat en plein.
Ik ga hier zeker niet vertellen, doe het zus of doe het zo, niemand kan dit voor jullie bepalen, maar de hartjes teder en gezwind zeggen mij, dit is een fijn koppel zoals je er maar zelden vindt.
Ik wens jullie, "jullie wensen" ik wens jullie, "jullie geluk", ik wens alles wat jullie wat Guido en Mien zo mooi maakt, stralend van geluk, mooier dan de grootste diamant, de duurste steen, houden van elkaar, wat een prachtig paar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten