Het zeetje, zilt zout, soms warm, dan eens vrolijk ondeugend koud, het is als een geliefde, iets waar je steeds van houd.
Eindeloos turen, de horizon, een schip dat je zinnen verzet, een bootje met kinderen, gillend van de pret, das gewoonweg bon.
Het woeste, het tedere, het eigenwijze, zoveel facetten voegt het toe aan je ziel, je hart, steeds ontzettend apart.
Bloemen verkopen op het strand, hela ik wil voor deze pracht wel wat meer schitterde schelpjes in mijn hand, bedankt lieve klant.
Een kasteel, graven, geef hier die schop, snel de branding haalt bijna de bovenhand, wat is dit spelen met de natuur toch zo amusant.
Een hartje, geprint in het harde zand, initialen, enkele namen, ongekend, maar zeker wel bemind, gedragen door een zachte hemelse wind.
Een redder die fluit, opgepast jij kleine schavuit, de onderstroom kan je komen halen, ik zie je liever niet vernoemd in één van die slechte verhalen.
Je vriend, je meisje, je kind, het is een band die voor altijd zal blijven, wees één en nimmer zal je op elkaar moeten kijven, het zeetje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten