Je bent mooi, je binnenzijde, gewoon een pracht, je doet mij blozen als je lacht, wat ben je zacht.
Steeds een vriendelijk woord, dansend gracieus door het leven, je hebt zo ontzettend veel te geven.
Een zoen, een wenk, een subtiele aai, een blik uit die schitterende ogen, lijken voor mij wel regenbogen.
Dikwijls wil ik het jou vertellen, graag zou ik je eens bellen, steeds blijf ik dit moment maar uitstellen.
Je hart zou ik in willen laten smelten, omsluiten, steeds met elk woord, lief en sereen gevoed, warm als de zonnegloed.
Mijn stoute schoenen kan ik nog steeds niet vinden, zelfs niet voor iemand als jou, sensuele dartele hinde.
Veel wil ik jou geven, voor elkaar de zon bij gutsende regen , praten, of je liefdevol rijgen aan mijn cupido degen.
Toch zal ik eens over die brug moeten stappen, mijn hand reiken, ik wil gewoon niet meer rusteloos blijven kijken.
Met deze heb ik mijn eerste stap genomen, innerlijk vol vreugde, toch nog verward, mijn hart richting jou, weet dat ik onnoemlijk veel van je hou.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten